Uncategorized

Better Than Grilled Beef 【HBD P’Kaz】

         

       

 

          “วันนี้กินเนื้อย่างกันเถอะ”

 

          ชายผมประบ่ากล่าวขึ้น ปลายผมของเขามีสีเขียวน้ำทะเลที่ไล่สีขึ้นไปเป็นสีน้ำเงิน ดูมีสไตล์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร เขายืนประจันหน้ากับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอโปรยยิ้มบางๆ ก่อนจะตอบตกลง หัวใจชายหนุ่มวัยเกือบ 29 ปีโลดแล่นราวหนุ่มน้อยมัธยมปลาย เขาไม่อาจบังคับมุมปากที่ยกขึ้นแทบจะถึงใบหูให้กลับลงมาได้ ตาหรี่เล็กจนแทบมองไม่เห็นทัศนวิสัยภายหน้า แต่ไม่เป็นไร

 

 

           เพราะโทโมยะกำลังมีความสุข

 

 


          “วันนี้ฉันหมักเองกับมือเลยนะ” เธอกล่าวอย่างภาคภูมิใจ ดวงตากลมโตจ้องมาที่เขา

 

          เขาบอกเธอว่าจะไปกินที่ร้านเจ้าประจำก็ได้ เขาไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อย ทว่าเธอยืนกรานที่จะทำด้วยตัวของเธอเอง โทโมยะไม่ว่าอะไร เพราะอาหารฝีมือเธออร่อยที่สุด

 

          “ดีจัง คงอร่อยน่าดู”  เขายิ้มตอบ

          “นายอาจจะผิดหวังก็ได้ ฮะๆ” เธอพูดหยอกแล้วหัวเราะออกมา

 

          เขาอยากจะเก็บใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของเธอไว้บนรูปถ่ายสักใบ หรือภาพเขียนผ้าใบสักผืน มันช่างงดงามและสดใส แม้กระทั่งดวงดาวยามค่ำคืนที่ว่าสว่างแล้ว ยังดูหม่นหมองไปได้ เขาอยากบันทึกมันไว้ในความทรงจำ

          กลิ่นหอมหวนโชยออกมาจากเตา เนื้อย่างคงสุกได้ที่แล้ว น้ำลายสอขึ้นมาทันที ท้องร้องโครกครากอย่างไม่ทันรู้ตัว เสียงของแขกไม่ได้รับเชิญทำให้เธอหัวเราะคิกคัก โทโมยะกลบเกลื่อนความอายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอามือไปยีผมตัวเองแล้วก้มลงหยิบตะเกียบคู่ใจ

 

          เสียท่าเลยไหมล่ะ เขาคิดในใจอย่างหดหู่ เจ้าท้องบ้าดันมาส่งเสียงดังอะไรตอนนี้

 

          “คงหิวน่าดูเลยนะ โทโมะคุง กินเลย ไม่ต้องเกรงใจ” เธอเอ่ยปากชวนอย่างมีน้ำใจ

          “งั้นกินแล้วนะคร้าบ” เขาประกบมือเข้าด้วยกันและกล่าวมันออกมา

 

          ตะเกียบเอื้อมไปคีบเนื้อสีสวยที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมา เขาอ้าปากแล้วใส่มันเข้าไป ปากเคี้ยวเนื้อนุ่มๆ อย่างมีความสุข สัมผัสนุ่มลิ้นราวกับมันจะละลายในปากโดยไม่ต้องเคี้ยว ประกอบกับรสชาติของน้ำหมักสูตรเฉพาะที่ซึมซาบเข้าไปทุกอณู กินแกล้มกับน้ำจิ้มรสเด็ด ทำให้เนื้อย่างของเธอพิเศษกว่าใคร เขาหลับตาพริ้มดื่มด่ำความอร่อยอันหาที่เปรียบไม่ได้

 

          “อร่อยสุดยอด!” เขาชูนิ้วโป้งให้อีกฝ่ายที่นั่งมองคนเคี้ยวตุ้ยๆ โดยไม่ได้แตะตะเกียบ เธอกำลังประหม่า แต่เมื่อได้ยินคำชมจากปากคนตรงหน้า ร่างกายที่นิ่งเกร็งก็คลายความตึงเครียดลง

          “แน่นอนอยู่แล้ว นี่เนื้อเจงกิสข่านเลยนะ”

 

          โทโมยะหยิบเนื้อย่างที่กำลังสุกได้ที่ออกจากเตา แล้วไปไว้วางบนจานของอีกฝ่าย เธอกล่าวขอบคุณแล้วลองชิมเนื้อชิ้นแรก ก่อนจะทำสีหน้าพึงพอใจออกมา

 

 

          วันนี้เป็นวันของเธอจริงๆ  

 

 

          “เธอรู้ไหมฉันชอบอะไรที่สุด” อยู่ๆ โทโมยะก็ถามขึ้น

          “หืม? เนื้อย่างไง” เธอตอบทันควัน

          “ไม่ใช่”

          “เอ๊ะ!? ถ้าไม่ใช่เนื้อย่างแล้วจะเป็นอะไรล่ะ”

          “ลองทายดูสิ”

          “อืม…หรือว่าจะเป็นกลอง”

          “ไม่ใช่” เขาส่ายหน้า

          “เอ…ใช่แล้ว นายชอบวิ่ง!”

          “ก็ยังผิดอยู่ดี” เขาหยิบเนื้ออีกชิ้นเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ

          “อ๋อ งั้นต้องเป็นหนังสือแน่ๆ!”

          “ฮะๆๆ ไม่ใช่เลยสักอย่าง” เขามองท่าทางงุนงงของเธอด้วยความเอ็นดู

          “ฉันไม่รู้แล้วล่ะ ฉันยอมแพ้” เธอเบะปากน้อยๆ รู้สึกผิดหวังที่ตัวเองตอบคำถามเกี่ยวกับตัวเขาไม่ได้ ทั้งๆ ที่รู้จักกันมานานขนาดนี้

          “ฉันอิ่มแล้ว” โทโมยะวางตะเกียบลงก่อนจะลุกขึ้น รู้ตัวอีกทีเขาก็กวาดเรียบไปทั้งจาน

          “เดี๋ยวก่อน นายยังไม่เฉลยเลย!” คำถามนั้นยังคงค้างคาในใจ เธออยากได้คำตอบ

          โทโมยะหันมาพร้อมจานว่างเปล่าในมือ “ไว้ค่อยบอกแล้วกัน”

          “ไม่แฟร์เลย…” เธอทำแก้มป่องอย่างไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ต้องยอมตามอีกฝ่ายไป ยังไงเสียเขาก็คงไม่ยอมบอกอยู่ดี เสียเวลาทู่ซี้ไปก็เท่านั้น

 

 

          หลังจากเก็บโต๊ะและล้างจานโดยมีโทโมยะคอยช่วยอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่เธอบอกเขาแล้วว่าไม่เป็นไร แต่เขาก็ยืนยันจะที่จะช่วย โทโมยะก็เอ่ยปากชวน

 

          “ไปข้างนอกกัน”

          “ตอนนี้เหรอ?”

          “ตอนนี้แหละ”

 

          เธอมองนาฬิกาอย่างกังวลใจ อีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว เธอลังเลสักพักก่อนจะตอบกลับไปว่า

          “โอเค”

 

 

 

          โทโมยะพาเธอมาหยุดอยู่หน้าบ้านทากะ เธอไม่เข้าใจว่าเขาจะพามาที่นี่ทำไม มีประชุมด่วนเหรอ หรือมีเรื่องอะไรไม่ดีหรือเปล่า เธอเริ่มคิดเรื่อยเปื่อยกับตัวเอง ในใจพลันรู้สึกยุ่งเหยิงขึ้นมา

 

          “โทโมะคุง มีอะไรหรือเปล่า” เธอถามออกไปด้วยความกังวล แต่เขากลับไม่ปริปาก ก่อนที่มือจะเอื้อมไปแตะลูกบิดประตู

 

          เธอรู้สึกกลัวขึ้นมา โทโมยะที่นิ่งผิดปกติทำให้เธอหวั่นใจ เขาดูประหม่าอย่างบอกไม่ถูก เธอเกรงว่าจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นจริงๆ และถ้าเป็นอย่างนั้น เธอคงรู้สึกไม่ดีเอามากๆ

 

          แอ๊ด

 

          บานประตูค่อยๆ แง้มเปิดออก โทโมยะดันตัวเธอเข้าไปด้านใน

 

 

          ปุ๊งๆๆ!

 

         

“Happy Birthday to you♪

Happy Birthday to you♪

Happy Birthday dear Kaz♪

Happy Birthday to you ♪”

 

 

          กระดาษหลากสีถูกยิงออกมา ประดับประดาห้องที่ให้เต็มไปความสดใส กระดาษปลิวว่อนอยู่ทั่วสายตา ตามมาด้วยเสียงร้องเพลงเคล้ากีตาร์โปร่งดังออกมา ห้องมืดๆ ถูกเติมด้วยแสงเป็นจุดจากเทียนไขบนเค้ก โทโมยะเดินไปหยิบมันแล้วเดินตรงมาที่เธอ

 

 my-world-birthday-candles-cake-cute-Favim.com-601833

         

 

“สุขสันต์วันเกิดนะ”

 

 

          เธอมองเค้กในมือเขาด้วยความตื่นเต้นปนประหม่า เงยหน้ามองหน้าเขาแวบหนึ่งผ่านแสงเทียนที่ส่องสว่าง โทโมยะยิ้มตอบแล้วพยักเพยิดไปที่ก้อนเค้ก

          เธอหลับตาภาวนาครู่หนึ่ง

 

          ฟู่

 

          เทียนไขดับลงอย่างพร้อมเพรียงกัน ตามมาด้วยเสียงปรบมือดังก้องทั่วห้อง ใครบางคนเดินไปเปิดไฟ ทำให้ทั้งห้องสว่างขึ้นมา

          ทุกคนยืนอยู่ตรงนั้น

 

          “ขอบคุณนะ ทุกคน”

 

          เธอหันไปหาคนอื่นๆ พวกเขาพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้ม การที่ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีกับเธอแบบนี้ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนวิเศษ เธอจะไม่มีวันลืมมันเลย

          จากนั้นสายตาของเธอจึงหันมาหยุดอยู่ที่คนตรงหน้า

 

          “โทโมะคุง…ขอบคุณนะ” เธอมองหน้าเขาพลางปาดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ มันเป็นวันเกิดที่ดีที่สุด

          “ต้องร้องไห้ด้วยเหรอ” โทโมยะเอามือขึ้นมาขยี้ผมเธอให้กระเซิง ก่อนจะดึงคนตรงหน้าเข้าไปในอ้อมกอด

          “ก็มันดีใจนี่”

          โทโมยะลูบผมเธออย่างอ่อนโยน สัมผัสของเขาทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น เธอซบลงที่แผงอกกว้าง ซ่อนรอยยิ้มไว้กับตัวเอง

          “เธอรู้ไหม ฉันชอบอะไรมากกว่าเนื้อย่าง” เขาพูดต่อ

          เธอส่ายหน้าอยู่ในอ้อมกอดอีกฝ่าย “ก็นายไม่ยอมเฉลยเองนี่”

          โทโมยะดันตัวเธอให้ออกจากอ้อมกอด สายตาจดจ้องไปยังดวงตาเปื้อนน้ำตาของคนตรงหน้า เขาเผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนออกมา

 

 

 

 


          “เธอ…ฉันชอบเธอ”

 


 

 

 

          THE END.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s