Uncategorized

【บทที่สอง】 Somebody to Die For

 tumblr_o2fpobyv4Z1v7kcsoo1_500


 

– บทนำ –

 

หากฝ่าเท้าเหยียบลงบนผืนฟ้า

หากดวงดาราชะเง้อเหนือผิวน้ำ

หากความหวังกลับกลายเป็นสีดำ

หากคำว่าอธรรมหมายถึงความดี

 

เมื่อความรักกลายเป็นความเกลียดชัง

เมื่อคำหยาบที่ประดังคือบทกวี

เมื่อชื่อเสียงถูกเหยียบย่ำไร้ศักดิ์ศรี

เมื่อเวลาและวารีกลับหยุดไปพลัน

 

เมื่อถึงวันนั้น…

 

 

รักของเราคงจะหวนคืนมา

 

 

 

– เธอ –

 

มือกีตาร์คิดน้อยใจอะไรอะไรก็เคยดี

ทว่าในตอนนี้รักที่มีกลับเลือนหาย

เบื้องหน้าที่เห็นคือรักที่พังทลาย

และก่อนจะสายเขาควรหยุดมัน

 

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา

การยื้อเวลาก็เช่นกัน

เมื่อคำสุดท้ายเปล่งไปพลัน

สิ่งที่เคยร่วมฝันจึงสูญสลาย

 

นักร้องนำคิดน้อยใจอะไรอะไรก็เคยดี

ทว่าในตอนนี้สิ่งที่มีหมดความหมาย

เบื้องหน้าที่เห็นคือความเดียวดาย

และความตายคือสหายเพียงหนึ่งเดียว

 

ชายคนหนึ่งจับมีดแทนไมโครโฟน

ชายอีกคนกระโจนไปจับมัน

คนสูงกว่ายื่นมือออกไปพลัน

หยุดยั้งไว้ทันก่อนที่เขาจะหยุดลมหายใจ

 

 

 

– เขา –

 

เหม่อมองนกโบยบิน

เขาถวิลหานภา

หากมีปีกเช่นปักษา

เขาจะพาตัวเองไป

 

 

คิดถึงแทบทนไม่ไหว

ใครคนนั้นที่มองหา

มือกีตาร์ที่ต้องตา

แต่ทว่าอยู่แสนไกล

 

เสียงเรียกเข้าดังสนั่น

ช่างน่าขันเขาครุ่นคิด

ราวกับมีโทรจิต

จู่จู่คนในความคิดก็โทรมา

 

 

 

– เรา –

 

“จบแล้วฉันกับเขา”

“มีเพียงเราเคียงคู่กัน”

“เฝ้ารอมาทุกวัน”

“ในภาพฝันของสองเรา”

 

หากความรักเป็นดั่งภาพนิมิตร

รักเก่าคงเป็นเหมือนพิษที่พุพอง

แต่รักนี้ที่มีของเราสอง

คึกคะนองเอาเองว่าคงดี

 

มือประสานสอดสายตาเล้าโลมกัน

พัลวันไอรักกรุ่นสีขุ่นขาว

สองสายตามองออกไปเห็นดวงดาว

เปล่งสกาวพราวพรั่งในค่ำคืน

 

 

 

– ฉัน –

 

ลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะฝันร้าย

เหงื่อชุ่มกายใจระรัวกลัวจับจิต

เหลือบมองหามือถืออยู่เป็นนิตย์

มองไม่ผิดบนหน้าจอโชว์เบอร์ใคร

 

เขาลังเลก่อนจะต่อกลับไปหา

ขมวดคิ้วหนาเข้าหากันพลันครุ่นคิด

ฟังอยู่นานแต่ปลายสายกลับเงียบสนิท

แสนหงุดหงิดเสียเวลา

แต่

 

“ฉันรักนาย” ปลายสายเปล่งออกมา

เสียงอ่อนล้าสั่นเครือเจือความทุกข์

“เพราะทุกอย่างที่เป็นนายคือความสุข”

“ได้โปรดปลุกฉันให้ตื่นจากฝันร้ายเถิด”

 

“มันจบแล้ว” เขาตอบอย่างไม่คิด

“รักเราผิด มันไม่ใช่อย่างที่ฝัน”

“ขอบคุณที่ผ่านมาเคยรักกัน”

“แต่ใจฉันตอนนี้ไม่เหมือนเคย”

 

เสียงร่ำไห้ก้องออกมาช่างหลอกหลอน

“งั้นช่วยสอนฉันทีจะได้ไหม”

“วิธีลืมเรื่องของนายหมดหัวใจ”

เขาตอบไป “จงหลับตาแล้วจะลืม”

 

เพียงความเงียบส่งผ่านเสียงปลายสาย

เสียงตะกั่วขึ้นไกอยู่เบื้องหลัง

“ทำอะไร” เขาถามไปละล้าละลัง

เสียงดังปังก้องกระทบแล้วดับไป

 

 

Advertisements

One thought on “【บทที่สอง】 Somebody to Die For

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s