Uncategorized

【เรื่องที่ 3.0】 อัตตาแลกเปลี่ยน

          tumblr_mvt6agIIoy1qcokc4o1_1280

           

 

          ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

          ชายคนหนึ่งเอื้อมมือไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงสร้างความรำคาญแก่โสตประสาท มันเป็นเสียงกรีดร้องจากปีศาจที่บ่งบอกว่าเช้าวันใหม่บนโลกใบเดิมนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เขาสะบัดผ้าห่มออกจากกายแล้วหมุนตัวหย่อนเท้าลงข้างเตียง ดวงตาปิดสนิทคล้ายยังไม่พร้อมที่จะเผชิญความจริง ฝ่ามือข้างหนึ่งยกขึ้นมาปิดปากที่หาวหวอด เขาสูบอากาศที่มีออกซิเจน 21 เปอร์เซ็นต์เข้าไปในปอด ก่อนจะทิ้งน้ำหนักตัวลงบนเท้าแล้วลุกขึ้นยืน มือเก้งก้างผายออกยืดเส้นยืดสาย ปัดเป่าความเมื่อยล้าออกจากร่างกาย ชายคนนั้นหรี่ตามองตามแสงที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างเพื่อพบว่า บัดนี้ตะวันโผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว เขาสะบัดศีรษะขับไล่ความง่วงที่ครอบงำสติสัมปชัญญะ ก่อนจะก้าวเท้านำตัวเองไปยังห้องน้ำที่ไม่ไกลออกไป

 

          มือข้างหนึ่งบีบยาสีฟันลงบนแปรงอย่างไม่ใส่ใจนัก ของกึ่งแข็งกึ่งเหลวทะลักออกมาจากหลอดเมื่อถูกบีบบังคับด้วยแรงจากมือชายคนนั้น เมื่ออาวุธในมือพร้อมแล้ว เขาจึงยัดแปรงสีฟันเข้าไปขัดถูอวัยวะภายในช่องปาก ส่งเสียงเสียดสีดังแกรกๆ ออกมา ชายคนนั้นปฏิบัติกิจวัตรประจำวันโดยหนังตายังคงแนบสนิทชิดกัน ใช้เวลาไม่นานนักนัก ชายคนนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดก๊อกน้ำ น้ำประปาสีใสพวยพุ่งออกมาอย่างอิสระ เขาบ้วนฟองฟอดใหญ่ทิ้งลงอ่างล้างหน้าแล้วใช้ฝ่ามือวักน้ำเข้าปาก เขากลั้วน้ำในปากซ้ายทีขวาทีอย่างเร็วๆ ก่อนจะถุยมันทิ้งไป เมื่อขั้นตอนแรกเสร็จสิ้น สองมือจึงกวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตาที่สะลึมสะลือ ความสดชื่นจากน้ำเย็นๆ ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ มือปาดหยดน้ำออกจากผิวหน้าก่อนจะเงยขึ้นมาสู่กระจกบานใหญ่ที่เอ่ยทักทาย

 

          ….

 

          หืม?

 

          เขาสะบัดศีรษะอีกครั้ง นึกสงสัยว่าตัวเองคงนอนไม่พอ

 

         แต่ทว่า….

 

           เขาจ้องใบหน้าแปลกประหลาดในกระจก หากตัวเองไม่เสียสติไปก่อนก็คงสายตาฟ้าฝางขั้นรุนแรง ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ในไม่ช้าคงต้องไปปรึกษาจักษุแพทย์ก่อนที่อะไรๆ จะสายเกินแก้ คราวนี้เขาหลับตาลงเพื่อขับไล่ภาพที่ยังคงติดค้างอยู่บนจอประสาทตา และเมื่อโลกแปรเปลี่ยนเป็นสีดำ เขาจึงเริ่มนับถอยหลัง

 

          ห้า…

 

 

          สี่

         

 

          สาม

         

 

          สอง  

         

 

          หนึ่ง

 

 

          เขาตัดสินใจเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ทว่าภาพสะท้อนในกระจกก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป เขาตบหน้าตัวเองหลายต่อหลายครั้งเพื่อเรียกสติ มือหยาบลูบไปตามสองข้างแก้มแรงๆ ส่งผลให้ใบหน้านั้นบิดเบี้ยวไม่เป็นรูป ปลายนิ้วเลื่อนไปสัมผัสใต้ตาที่ดำคล้ำและหย่อนคล้อย ก่อนจะเปล่งเสียงกรีดร้องที่ฟังแล้วคล้ายเสียงคำรามของสัตว์ป่าออกมา

 

 

          “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

 

          มันเป็นเสียงกรีดร้องจากปีศาจที่บ่งบอกว่าเช้าวันใหม่บนโลกใบเดิมนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

 

 

TO BE CONTINUED.

 _____________________________

 

Advertisements

One thought on “【เรื่องที่ 3.0】 อัตตาแลกเปลี่ยน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s