Uncategorized

【เรื่องที่สี่】 Wedding Ring 

30043-Wedding-Bands

 

ทากะ แต่งงานกันเถอะ

 

เพียงประโยคเดียวที่ทำให้ทั้งสองได้มาใช้ชีวิตภายใต้ชายคาเดียวกัน ความสัมพันธ์ร่วมสิบเอ็ดปีของพวกเขาได้หยั่งรากลึกสู่จิตใจของทั้งสองจนมิอาจมีใครสามารถทำลายมันลงได้ มันเป็นความรักที่ไม่รีบเร่ง พวกเขาไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องทำให้ทุกอย่างมันกระชับไปเสียหมด ทว่าพวกเขาเลือกที่จะค่อยๆ สานความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งให้เพิ่มพูนขึ้นทีละเล็กทีละน้อย ปล่อยให้มันผลิดอกออกผลที่งดงามให้ชื่นชมในเวลาที่เหมาะสม

เสียงระฆังที่ก้องกังวาลเป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นวันข้างหน้า พวกเขาจุมพิตกันท่ามกลางกลุ่มเพื่อนสนิทที่มาร่วมแสดงความยินดี โทรุสอดแหวนวงเล็กที่นิ้วนางของทากะ มันสะท้อนแสงวาววับหยอกล้อกับแสงไฟจากแชนเดอเลียร์บนเพดานโบสถ์ น้ำตาแห่งความปีติพรั่งพรูออกมาอย่างไม่ระอา ทอม โบเด็ตต์ได้กล่าวไว้ว่า “มนุษย์ต้องการเพียง 3 สิ่งเพื่อที่จะมีความสุข ใครสักคนให้รัก อะไรบางสิ่งให้ทำ และอะไรบางอย่างให้ได้หวัง” และตอนนี้ทากะมีทุกอย่างแล้ว

เขาเป็นคนที่มีความสุขที่สุดบนโลกใบนี้

 

 

มีคนกล่าวว่าช่วงปีแรกของการแต่งงานเป็นช่วงเวลาที่หอมหวานที่สุด เขาไม่รู้หรอกนะ แต่ถ้าเป็นคืนแรกน่ะคงจะใช่         

เสียงลมหายใจที่หอบกระหายภายใต้สัมผัสแรกที่ร้อนระอุ มันช่างเย้ายวนและเชิญชวนให้โทรุไล้ปลายนิ้วไปตามผิวขาวๆ นั่นมากยิ่งขึ้น เขาไม่เคยรู้สึกเสียดายเลยที่ไม่ยอมยื่นมือไปแตะต้องคนรักของเขาก่อนหน้านี้ เพราะสิ่งที่บ่มเพาะเอาไว้จนถึงบัดนี้ทำให้เขากลายเป็นปีศาจที่โหยหาความรัก และมันก็ไม่ได้แย่ไปสักเท่าไรเมื่อดูจากปฏิกิริยาจากอีกฝ่าย

 

“ร้อน…” เมื่อริมฝีปากผละออกจากกันคำพูดบ่นอุบอิบของคนข้างใต้ก็ดังขึ้น โทรุหลุดขำออกมา แม้กระทั่งตอนนี้ ทากะก็ยังบ่นไม่หยุดเหมือนเคย นี่แหละทากะที่เขารู้จัก นี่แหละทากะคนที่เขารัก

“ไม่ร้อนสิแปลก” เขาตอบกลับไป ก่อนที่จะขบเข้าที่ต้นคอเป็นการหยอกล้ออีกฝ่าย

“ร้อนอย่างกับอยู่ในนรก”

งั้นฉันจะพานายขึ้นสวรรค์เอง ทากะ

 

เมื่อเขารับปากไปแบบนั้นแล้ว มีหรือจะไม่ทำตามคำพูด เสียชื่อหัวหน้าวงแย่สิ โทรุเอื้อมมือไปกำจัดกางเกงที่เกะกะออกไปให้พ้นทาง ไม่เสียเวลา เขาประทับรอยจูบลงบนต้นขาเนียนขาวและไล่ไปจนถึงหว่างขา ก่อนที่เขาจะเงยหน้าส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปยังทากะ ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในสีดำ ออกแรงดึงให้มันเคลื่อนลงมาทีละน้อย ทีละน้อย จนในที่สุดก็เหลือเพียงภาพศิลปะที่แสนงดงามตรงหน้า ทากะก้มหน้างุด หลบสายตาเล้าโลมที่มองไป มันเป็นครั้งแรกที่เขาเปลือยกายต่อหน้าโทรุ ความรู้สึกประหม่าปะปนกับความตื่นเต้นปะทุในอก

 

“ฮึก…”

 

ทากะกลั้นลมหายใจเมื่อริมฝีปากโทรุโอบล้อมศูนย์กลางความรู้สึกของเขาไว้โดยไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือที่เคยสะเปะสะปะอยู่ข้างกายกลับโดนอีกฝ่ายประสานนิ้วมือเข้าด้วยกัน เชื่อมโยงทุกความรู้สึกส่งผ่านซึ่งกันและกัน หัวใจทากะเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก

โทรุไม่ประวิงเวลา หยิบเจลหล่อลื่นข้างเตียงมาชะโลมนิ้วมือก่อนที่จะสอดเข้าไปในช่องทางแคบๆ ทากะกัดฟันด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เขาลองจินตนาการความรู้สึกครั้งแรกนี้หลายต่อหลายครั้ง แต่ทว่าของจริงมันไม่เหมืนอย่างที่คิด ไม่ใช่ความเจ็บปวดที่ทำให้เขาทุกข์ทรมาน หากเป็นความเจ็บปวดที่รู้สึกดี โทรุเหลือบมองสีหน้าทากะเป็นระยะ เขาไม่อยากให้มันเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าประทับใจ ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ

โทรุรอจนกว่าร่างกายของทากะจะพร้อมตอบรับกับร่างกายของเขา ก่อนที่จะเปลี่ยนจากนิ้วมือมาเป็นอะไรที่ใหญ่กว่า เขาขยับตัวให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมก่อนจะค่อยๆ สอดมันเข้าไป

 

“อื้อ…”

 

เมื่อโทรุเริ่มขยับร่างกายเป็นจังหวะช้าๆ เสียงหวานก็เผลอหลุดออกมาจากปากของทากะโดยไม่รู้ตัว จริงของโทรุ มันรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่บนสวรรค์ไม่มีผิด

 

“เจ็บไหม”

“ม…อ๊า…ไม่”

“หืม…จริงเหรอ”

 

แววตาโทรุฉายประกายอะไรบางอย่างขึ้นมา เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น และเป็นไปตามคาด อีกฝ่ายส่งเสียงดังครวญครางมากขึ้นไปอีก เสียงทากะตอนร้องเพลงที่ใครต่างพากันชมว่าไพเราะ มันเทียบกันไม่ติดกับเสียงที่เขาได้ยินอยู่ในตอนนี้เลย

 

“แบบนี้เป็นไง”

“ฮะ….ฮ้า…ก..ก็ไม่เห็น…อึก…เป็นไร”

“หึ คนโกหก”

 

โทรุก้มหน้าลงไปบดขยี้ริมฝีปากทากะอย่างเร่าร้อน เร่งอุณหภูมิห้องให้พุ่งทะยานสู่จุดเดือด ก่อนจะก้มลงกระซิบที่ข้างใบหูของทากะ

 

“ถ้ายังปากแข็งอยู่แบบนี้ ระวังพรุ่งนี้จะเดินไม่ไหวเอานะ”

“ฮะๆ นายมีแรงแค่นี้เองเหรอ?” ทากะตอกกลับ ท้าทายอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตากลมโตคู่เดิมหรี่ลงเย้ายวนให้อีกฝ่ายสติแตกกระเจิง

“นายพูดเองนะ จะมาเสียใจทีหลังไม่ได้แล้ว”

 

สิ้นประโยค โลกทั้งใบก็ราวกับถูกสั่นคลอน ความเจ็บปวดแล่นผ่านกระดูกสันหลัง แรงกระทำที่เพิ่มขึ้นจากฝ่ายที่อยู่ด้านบนทำให้เขาต้องแอ่นตัวรับอย่างเสียไม่ได้ แต่อย่างที่บอก มันเป็นความเจ็บปวดที่มาในรูปแบบของความสุข

 

“อ้ะ…อ๊า….ท…โทรุ”

 

เสียงสูงต่ำดังสอดประสานกันภายในห้องที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟขนาดเล็ก

 

“ทากะ…”

 

ความสุขของทั้งคู่ถูกปลดปล่อยออกมาในที่สุด โทรุก้มลงประทับริมฝีปากกับแหวนแต่งงานที่นิ้วนางซ้ายของทากะ ก่อนจะล้มตัวลงนอนในอ้อมกอดของกันและกัน พลางคิดในใจว่า วันนี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น

 

 ___________________

 ขอขอบคุณประโยคทั้งสาม

 ① “ทากะ เเต่งงานกันเถอะ” ของ @RYOTARU1

② ”ชั้นจะพานายขึ้นสวรรค์เองทากะ” ของ @LuckyPinkPearl

③ ”มีแรงแค่นี้เองหรอ?” ของ @kjjkaely

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s