Uncategorized

【เรื่องที่ 3.1】 อัตตาแลกเปลี่ยน

Disaster แปลว่าหายนะ Catastrophe ก็เช่นกัน ______________________             “โทรุ!”           “…”           “โทรุ!”           “…”           “เฮ้!”           จู่ๆ มือใหญ่ก็กระทบลงที่บ่าเข้าเต็มแรง เขาหันขวับไปด้วยความเกรี้ยวกราด หมอนี่วอนเสียแล้ว ไม่รู้หรือไงว่าเขาไม่ชอบให้ใครมาแตะเนื้อต้องตัว           “เฮ้ ไม่เห็นต้องทำตาขวางขนาดนั้นเลยนี่ ฉันเรียกแล้วนายไม่ยอมหันมาสักที ลืมชื่อตัวเองไปแล้วหรือไง โทรุ“           ราวสมองถูกกระทบกระเทือนด้วยอะไรบางอย่าง เขารู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในฉากหนึ่งของการ์ตูนที่ตัวละครถูกตีเข้าที่ศีรษะ ตามมาติดๆ ด้วยซาวน์เอฟเฟ็คต์ดัง เคร้ง และดวงดาวระยิบระยับหมุนวนอยู่บนหัว           “อ๋อ เอ่อ…โทษที” เขายกมือขึ้นเป็นเชิงขอโทษแล้วยิ้มแหยๆ ให้กับมือเบสที่ทำหน้าตาเหรอหรามองกลับมา           มันเป็นเช้าวันจันทร์ที่กระอักกระอ่วนเสียเหลือเกิน           เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหนกัน หากมันเป็นความฝัน มันก็เป็นความฝันที่สมจริงเสียเหลือเกิน แต่ไม่ว่าเขาจะตบหน้าตัวเองจนด้านชาหรือหยิกแขนจนเลือดซิบสักเท่าไร เขาก็ไม่ยอมลืมตาตื่นเสียที เพราะนี่ไม่ใช่ความฝันยังไงล่ะ             เสียงประตูเปิดออกพร้อมฝีเท้าของผู้มาเยือน ใจเต้นระรัวอยู่ในอก ไม่ต่างอะไรจากสาววัยแรกแย้มที่เฝ้ารอชายหนุ่มอันเป็นที่รักท่ามกลางลมหนาวแห่งเหมันต์ รองเท้าหรูก้าวเข้ามาสู่สายตาเป็นอันดับแรก… Continue reading 【เรื่องที่ 3.1】 อัตตาแลกเปลี่ยน

Uncategorized

【เรื่องที่ 3.0】 อัตตาแลกเปลี่ยน

                                  ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด             ชายคนหนึ่งเอื้อมมือไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงสร้างความรำคาญแก่โสตประสาท มันเป็นเสียงกรีดร้องจากปีศาจที่บ่งบอกว่าเช้าวันใหม่บนโลกใบเดิมนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เขาสะบัดผ้าห่มออกจากกายแล้วหมุนตัวหย่อนเท้าลงข้างเตียง ดวงตาปิดสนิทคล้ายยังไม่พร้อมที่จะเผชิญความจริง ฝ่ามือข้างหนึ่งยกขึ้นมาปิดปากที่หาวหวอด เขาสูบอากาศที่มีออกซิเจน 21 เปอร์เซ็นต์เข้าไปในปอด ก่อนจะทิ้งน้ำหนักตัวลงบนเท้าแล้วลุกขึ้นยืน มือเก้งก้างผายออกยืดเส้นยืดสาย ปัดเป่าความเมื่อยล้าออกจากร่างกาย ชายคนนั้นหรี่ตามองตามแสงที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างเพื่อพบว่า บัดนี้ตะวันโผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว เขาสะบัดศีรษะขับไล่ความง่วงที่ครอบงำสติสัมปชัญญะ ก่อนจะก้าวเท้านำตัวเองไปยังห้องน้ำที่ไม่ไกลออกไป             มือข้างหนึ่งบีบยาสีฟันลงบนแปรงอย่างไม่ใส่ใจนัก ของกึ่งแข็งกึ่งเหลวทะลักออกมาจากหลอดเมื่อถูกบีบบังคับด้วยแรงจากมือชายคนนั้น เมื่ออาวุธในมือพร้อมแล้ว เขาจึงยัดแปรงสีฟันเข้าไปขัดถูอวัยวะภายในช่องปาก ส่งเสียงเสียดสีดังแกรกๆ ออกมา ชายคนนั้นปฏิบัติกิจวัตรประจำวันโดยหนังตายังคงแนบสนิทชิดกัน ใช้เวลาไม่นานนักนัก ชายคนนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดก๊อกน้ำ น้ำประปาสีใสพวยพุ่งออกมาอย่างอิสระ เขาบ้วนฟองฟอดใหญ่ทิ้งลงอ่างล้างหน้าแล้วใช้ฝ่ามือวักน้ำเข้าปาก เขากลั้วน้ำในปากซ้ายทีขวาทีอย่างเร็วๆ ก่อนจะถุยมันทิ้งไป เมื่อขั้นตอนแรกเสร็จสิ้น สองมือจึงกวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตาที่สะลึมสะลือ ความสดชื่นจากน้ำเย็นๆ ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ มือปาดหยดน้ำออกจากผิวหน้าก่อนจะเงยขึ้นมาสู่กระจกบานใหญ่ที่เอ่ยทักทาย             ….             หืม?             เขาสะบัดศีรษะอีกครั้ง… Continue reading 【เรื่องที่ 3.0】 อัตตาแลกเปลี่ยน

Uncategorized

【บทที่สอง】 Somebody to Die For

    – บทนำ –   หากฝ่าเท้าเหยียบลงบนผืนฟ้า หากดวงดาราชะเง้อเหนือผิวน้ำ หากความหวังกลับกลายเป็นสีดำ หากคำว่าอธรรมหมายถึงความดี   เมื่อความรักกลายเป็นความเกลียดชัง เมื่อคำหยาบที่ประดังคือบทกวี เมื่อชื่อเสียงถูกเหยียบย่ำไร้ศักดิ์ศรี เมื่อเวลาและวารีกลับหยุดไปพลัน   เมื่อถึงวันนั้น…     รักของเราคงจะหวนคืนมา       – เธอ –   มือกีตาร์คิดน้อยใจอะไรอะไรก็เคยดี ทว่าในตอนนี้รักที่มีกลับเลือนหาย เบื้องหน้าที่เห็นคือรักที่พังทลาย และก่อนจะสายเขาควรหยุดมัน   งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา การยื้อเวลาก็เช่นกัน เมื่อคำสุดท้ายเปล่งไปพลัน สิ่งที่เคยร่วมฝันจึงสูญสลาย   นักร้องนำคิดน้อยใจอะไรอะไรก็เคยดี ทว่าในตอนนี้สิ่งที่มีหมดความหมาย เบื้องหน้าที่เห็นคือความเดียวดาย และความตายคือสหายเพียงหนึ่งเดียว   ชายคนหนึ่งจับมีดแทนไมโครโฟน ชายอีกคนกระโจนไปจับมัน คนสูงกว่ายื่นมือออกไปพลัน หยุดยั้งไว้ทันก่อนที่เขาจะหยุดลมหายใจ       – เขา –   เหม่อมองนกโบยบิน เขาถวิลหานภา… Continue reading 【บทที่สอง】 Somebody to Die For

Uncategorized

【แปล】 Crown The Empire – Zero

#Retrograde วางแผง 22 กรกฎาคมนี้  Pre-order ได้ที่ http://cte.merchnow.com     __________________________      x x  Zero  x x Crown The Empire   I’m breaking static I’m changing my frequency If I don’t speak out Then no one’s listening But I won’t live in vain ผมทำลายสมดุล ปรับเปลี่ยนคลื่นความถี่ของตัวเอง ถ้าผมไม่พูดออกไป ก็คงไม่มีใครฟัง แต่ผมจะไม่อยู่อย่างสูญเปล่า   We stand on the edge wondering, wondering… Continue reading 【แปล】 Crown The Empire – Zero

Uncategorized

อะไรไม่รู้ 2

            “เดี๋ยวคนอื่นเข้ามาเห็น”                     เสียงแหบพร่ากระซิบอย่างเร่งรีบ ลมหายใจสั่นไหวไม่เป็นจังหวะ เจ้าของเสียงเม้มริมฝีปากระงับความรู้สึกที่ท่วมท้นเอาไว้ภายใน               “ช่างคนอื่นสิ”               รอยยิ้มแฝงเลศนัยเผยขึ้นบนใบหน้าได้รูปของชายที่ผลักเขาติดผนังห้อง มีเพียงริมฝีปากที่ปรากฏสู่สายตา มันใกล้จนเขามองไม่เห็นแม้กระทั่งดวงตาของอีกฝ่าย ลมหายใจอุ่นกระทบแก้มสีแดงระเรื่อส่งความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นผ่านทั่วร่างกาย คนตรงหน้าประทับริมฝีปากลงบนลำคอระหงส์ ร่างกายแทบไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ปวกเปียกราวกระดาษแผ่นบาง             เขาเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว             “อื้อ…”             มือที่ยุ่มย่ามอยู่ด้านล่างของอีกฝ่ายเร่งจังหวะขึ้น สัมผัสนั้นทำให้เขารู้สึกดีจนต้องเปล่งเสียงออกมา             ดียิ่งกว่า 11 ปีที่ผ่านมาเสียอีก             “โทรุ…”               เสียงอีกฝ่ายเองก็สั่นคลอนไม่แพ้กัน เจ้าของชื่อเลื่อนมือขยับขึ้นลง นิ้วเรียวทำหน้าที่ได้ดีราวกับเขากำลังสัมผัสกีตาร์ตัวโปรด ท่วงทำนองและจังหวะของมันผสมผสานเข้ากับเสียงลมหายใจที่สั่นไหว             “อึก…ไม่ไหว..แล้ว..”               โทรุกัดฟัน… Continue reading อะไรไม่รู้ 2

Uncategorized

【OOR fic】 Jinsei Game : Chapter 8 THE END

    คำแนะนำ : กรุณากดฟังไฟล์เสียงทุกครั้งเพื่ออรรถรส   ♣  Previous chapter   Prologue + Chapter 1 | Chapter 2 | Chapter 3 Chapter 4 | Chapter 5 | Chapter 6 | Chapter 7   _________________________________   ตอนที่ 8                    “แฮ่ก..แฮ่ก…”             เสียงหอบหายใจดังระงมไปทั่วช่องปรับอากาศ แขนสองข้างคืบคลานไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต เขาเลี้ยวมาตามเส้นทางเดียวที่กำหนดไว้อย่างเร่งรีบ บรรยากาศรอบข้างนิ่งสนิท ไม่มีวี่แววของใครไล่หลังมา ไม่มีเสียงอื่นใดนอกจากลมหายใจของตัวเอง           สถานการณ์บีบบังคับให้เขาตัดสินใจไปเช่นนั้น ทากะจำใจทำร้ายเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เขาไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ทำแบบนั้น สุดท้ายอาจเป็นเขาเองที่ต้องพบกับจุดจบที่ทุกข์ทรมาน อาจฟังดูเห็นแก่ตัว แต่มนุษย์ก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ และเขาก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาๆ คนหนึ่ง          … Continue reading 【OOR fic】 Jinsei Game : Chapter 8 THE END

Uncategorized

【เรื่องที่หนึ่ง】 แด่ทากะ…นักร้องนำคนแรกและคนเดียวของ ONE OK ROCK

  เรื่องที่ผมกำลังจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ผมอยากให้ทุกคนตั้งใจอ่านและทำความ เข้าใจ มันไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์ ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่เรื่องที่ผมกุขึ้นมาเพื่อหลอกเด็กเพื่อความบันเทิงส่วนบุคคล แต่มันเป็นความจริงที่แสนโหดร้าย ความจริงที่ผมเฝ้าภาวนาแทบตายให้มันเป็นเพียงฝันร้ายในวันที่ท้องฟ้ากลาย เป็นสีเทา แต่มันไม่เคยเป็นความฝัน มันยังคงอยู่ตรงนั้น ทุกเวลา ทุกวินาที ผมอยากให้คุณปิดทุกอย่างและจดจ่อกับสิ่งที่ผมกำลังจะเล่า เพราะเรื่องแบบเดียวกันนี้อาจเกิดขึ้นกับคนที่คุณรักก็ได้   มันเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา นั่นเป็นตอนที่ผมได้รับรู้ทุกอย่าง และมันก็เป็นวันเดียวกับที่ทุกอย่างได้จบลง วันที่  11 ปีของพวกเราได้จบลง ทว่าเรื่องทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อนานมาแล้ว นี่ เป็นเรื่องราวของทากะฮิโระ โมริอุจิ ผมขอเรียกแทนเขาด้วยคำที่ผมใช้เป็นประจำ ว่า “ทากะ” อย่างที่ทุกคนรู้ ทากะเป็นนักร้องนำของวงที่ทุกคนรู้จักกันในนาม ONE OK ROCK ตอนนั้นพวกเรากำลังทัวร์และทำอัลบั้มใหม่กันที่อเมริกา สถานที่ในฝันของวงดนตรีหลายวง รวมถึงพวกผมเองด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…ทากะ นอกจากซ้อมวงและทำเพลงเป็นกิจวัตรแล้ว เวลาว่างพวกเราก็มักจะออกไปท่องเที่ยวและสังสรรค์กับเพื่อนเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา จนกระทั่งวันหนึ่ง “มีคนจะทำร้ายฉัน” ทากะเอ่ยขึ้นกับผม เขามีท่าทีหวาดกลัว เหมือนกำลังหลบซ่อนจากใครบางคน พวกเราอยู่ในสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง เสียงเพลงดังกระหึ่มทั่วบริเวณ ผมได้ยินเสียงผู้คนโหวกเหวกอยู่รอบกาย ทากะยืนอยู่ข้างๆ สายตาจ้องมองไปในฝูงชนที่อยู่ไกลออกไป ผมมองตามเขา แต่ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาและแอลกอฮอล์ในมือก็น่าสนใจมากกว่า ผมจึงพูดออกไปอย่างไม่ใส่ใจว่า “นายคิดไปเองหรือเปล่า… Continue reading 【เรื่องที่หนึ่ง】 แด่ทากะ…นักร้องนำคนแรกและคนเดียวของ ONE OK ROCK